Καθηγητές Πανεπιστημίου....λέμε τώρα!!!

Αθάνατο Ελληνικό Πανεπιστήμιο!!!

Πέιτε μου οτι είχατε τις καλύτερες των εντυπώσεων απο τους καθηγητές σας! Πείτε μου, οτι ήταν οι πιο προσιτοί και χαμηλών τόνων άνθρωποι! Πείτε μου για την μετριφροσύνη και την ταπεινότητα τους!
Γιατί αν μου πείτε κάτι τέτοιο, μαλλον δε άλλη χωρα ζείτε!

Στην Ελλάδα ο καθηγητής Πανεπιστημιου ειναι αυθεντία, είναι υπερόπτης, ματαιόδοξος, δεν έχει χρόνο για τους φοιτητές, μιλάει στον ενικό λές και γνωριζόμαστε απο εχθές, δεν δέχεται καμία αμφισβήτηση, ουτε κανεναν διάλογο, γιατί μόνο αυτός έχει δίκιο.
Και αυτή είναι η εμπειρία μου απο το μεταπτυχιακό μου, που με τους καθηγητές υποτίθεται έχεις άλλη σχέση. Δεν εισαι 18 χρονων να μην ξέρεις τί θες ή να σπουδάζεις για πλάκα.
Στο επίπεδο του μεταπτυχιακού είσαι πλέον ερευνητής και προσπαθείς να προάγεις την έρευνα.
Σε όλο ομως αυτό τον αγώνα θες τη βοηθεια και τη στήριξη των "δασκάλων" των πανεπιστημιακών με τις χιλιάδες δημοσιεύσεις και παρουσιασεις σε συνέδρια που έχουν τη γνώση να σε καθοδηγήσουν..
και μόνο αυτό δεν κάνουν!!

Η συνήθης εικονα στην Ελλάδα..

1. Να τρέχεις απο πίσω τους για να τους μιλήσεις και όλο να μην έχουν χρόνο.
2. Να τους στέλνεις email και να μην σου απαντάνε ποτέ, ή πάρα πολύ αργότερα και εσύ να περιμένεις, να περιμένεις.
3. Να πρέπει να τους παίρνεις με το μαλακό γιατί αν τους τσαντίσεις θα σε τυρρανούν μια ζωή!
4.Να τους μιλάς στον πληθυντικό και φυσικά αυτοί όχι γιατί είπαμε είναι "αυθεντίες"
5.Να κηνυγάνε μόνο τα συνέδρια και τις δημοσιεύσεις για να κάνουν πιο μεγάλο το βιογραφικό τους παρόλο που οι περισσότερες εργασίες ειναι σε low impact factor περιοδικά και κυρίως της Ελλάδας.
6. Που παίρνεις το μεταπτυχιακό με χίλια ζόρια και τρξίματα και οφείλεις να πείς και ευχαριστώ απο πάνω για τη "στηριξη", "κατανόηση", "βοηθεια" που σου πρόσφεραν..

αχ...Ελληνικό Πανεπιστήμιο....

Και το μόνο όμορφο που αξιέπαινο που εχω να θυμάμαι και θα σας το πω, ειναι το 2003 στη Γλασκώβη της Σκωτίας, στο Πανεπιστήμιο του Strathclyde, γνωρισα εναν απο τους σημαντικοτερους καθηγητές στο τμήμα του Bio-engineering, με πλούσιο βιογραφικό και ένας απο τους βασικούς κρίτες στα καλύτερα και υψηλού impact factor περιοδικων στον κόσμο.
Ο άνθρωπος αυτός, μόλις με είδε, σηκώθηκε απο την καρέκλα του και μου είπε.

"Γεια σας, τί κανετε;;" "καλώς ήλθατε"

Ένας τέτοιος άνθρωπος, ένας τέτοιος δάσκαλος πώς να μην σε κάνει καλύτερο άνθρωπο με την ταπεινότητα που τον διακρίνει;;

τα σχόλια δικά σας......