Elisabeth Kubler Ross

People are like stained-glass windows..they sparkle and shine when the sun is out, but when the darkness sets in, their true beauty is revealed only if there is a light from within..

"hope" is the thing with feathers.. that perches in the soul.. and sings the tune without the words.. and never stops..at all!
Emily Dickenson


"Blowing out another's candle will not make yours shine brighter.."

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2007

Για τη Δ...



Για τη Δ.... που σήμερα μου χαμογέλασε. :-)))))))))))))))

Είναι δύσκολο να ανεβάσεις ψυχολογικά έναν ασθενή ειδικά στην εντατική. Οταν είναι ξύπνιος και δεν μπορεί να κουνηθεί που είναι γεμάτος καλώδια. Άντε να βρεις τρόπο να τον κάνεις να γελάσει και να δεί κάπως θετικά τα πράγματα!!
Οι γυναικες το πιστευω ακράδαντα τους αρέσει ο καλλωπισμός! Και η Δ. μετά απο 35 μέρες στη ΜΕΘ ήθελε αποτρίχωση! Δυστυχώς τα νοσοκομεία δεν διαθετουν αισθητικό ή κομμωτή! Είναι δυνατόν να ξυπνάει ασθενής μετά απο 35 μέρες άλουστος και βρώμικος? Γνωριζουμε πώς ένα μπανακι μας φτιάχνει την ψυχολογία..έστω για λίγο!!
Αγόρασα λοιπόν ένα καλό ξυραφάκι για κοριτσάκια,αφρό και χθές ξυρίσαμε τα ποδαράκια της Δ... Βαλαμε και κρεμούλα μετά ενυδατική και μοσχομυριστή και νομίζω οτι το κατα-ευχαριστήθηκε αφού ήταν η 1η φορά που μου χαμογέλασε!! Βέβαια όλοι με ρωτούσαν "ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ?????? της ξυρίζεις τα πόδια?? " Και ω ναι!! τους απάντησα "Κανονίστε αν πάθω κανά τροχαίο και μπώ στη ΜΕΘ να με αφήσετε με τις τρίχες!!" Μπορείτε να φανταστείτε πόσες φορές σκέπτομαι αν πάθω κάτι και με πάνε στα επείγοντα να είμαι εντάξει και καθαρή?? πόσες φορές έχει συμβεί να περπατώ και να σκεπτώ, αν πάθω κατι τώρα και με πάνε στο νοσοκομείο έχω τρύπια κάλτσα!! χαχα τί σου κάνει η ΜΕΘ....ο εγκλεισμός..το κλειστό τμήμα... δοξα το θεώ, όλοι όσοι δουλευουμε σε εντατική έχουμε ίδιες σκέψεις και φοβίες..
Αυτά με τη Δ..που λέτε, μου έσκασε ένα χαμόγελο άλλο πράγμα! τί ικανοποίηση μπορείς να παρεις από απλές καθημερινές πράξεις!!
Γιαυτό μια συμβουλή, σε αγαπημένα σας πρόσωπα, όταν νοσηλεύονται, πάντα να τους χαιδεύετε και να δείχνετε αγάπη και κατανόηση. Ο ασθενής έχει άσχημη ψυχολογία, θέλει πολύ στήριξη, φροντίδα και θετική σκέψη.
Να τους χαιδεύετε λοιπόν και να τους μιλάτε. Εγώ αυτό κάνω.

4 σχόλια:

Thalassini είπε...

Μερικά απλά πράγματα είναι ανεκτίμητα ειδικά τέτοιες στιγμές!!

Μπράβο σε σένα και καλή δύναμη στην Δ!!

Ανώνυμος είπε...

Εύχομαι στη Δ. να γίνει σύντομα καλά και ένα μεγάλο μπράβο σ΄εσένα κοπέλα μου που την έκανες να χαμογελάσει ...
Κι εγώ τις ίδιες φοβίες έχω μήπως και πάθω κάτι και με βρουν με τρίχες ή με τρύπια κάλτσα...

Φιλιά πολλά και καλή σου μέρα.

APOTINEDRA είπε...

Πολύ γλυκό αυτό που έκανες με τη Δ.
Η γιαγιά μου πάντα έλεγε να φορώ καθαρό βρακί όταν ήμουν μικρή μην τυχόν και προκυψει οτιδήποτε και πάω στο νοσοκομείο:)

If...ιγένεια είπε...

Μπράβο σου και περαστικά της.. :)