Απώλεια εγκυμοσύνης, πώς θα έπρεπε ναναι η συμπεριφορά μας..

Όταν μπηκαμε στο νοσοκομείο για τη διακοπή κύησης δεν ειχα καμια ενημερωση από κανέναν..υπήρχε ένας φόβος για το τί θα συμβεί.. Τωρα, 2.5 χρόνια μετά σκέπτομαι οτι τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ πίσω. Τότε, στην απεγνωσμένη μου προσπάθεια να βρώ βοηθεια, βρηκα τα sites που έχω βάλει εδώ στο blog μου. Έτσι μιλησα με κόσμο απο την άλλη άκρη της γής για να βρώ κάποια βοήθεια για τη διαδικασία που θα ακολουθούσε. Βοήθεια ουσιαστική που δεν προκειται ποτέ να ξεχάσω όσο ζώ. Ενα μεγάλο κομμάτι λοιπόν είναι η διαδικασία αυτή καθαυτή. η απώλεια, είτε είναι διακοπή, είτε είναι αποβολή σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Εγώ ήμουν 5 μηνών και έγινε πρόκληση τοκετού με ωδινες, επισκληρίδιο χωρίς όμως την ευτυχή κατάληξη που όλοι μας κάποτε ονειρευτήκαμε..
Ένα 2ο τεράστιο θέμα λοιπόν είναι το ΜΕΤΑ.. αχ αυτό το μετά, πόσο με πόνεσε στη χώρα αυτή.. ένα ανάλγητο κράτος που δεν υπάρχουν καν ατυποι κανόνες συμπεριφοράς για τέτοιες περιπτώσεις.. Πώς πρέπει να σου μιλήσουν, τί πρέπει να πούν, τί γινεται μετά με το μωρό που φεύγει...άραγε υπάρχουν νόμοι που να καθοδηγούν τον κόσμο? Υπαρχουν διαδικασίες για το μετά?? Στον Καναδά όταν πεθαίνει ενα μωράκι, είτε τελειόμηνο είτε όχι, υπάρχουν φιλανθρωπικές ομάδες τα λεγόμενα charities groups που φτιαχνουν στους γονείς ένα καλαθάκι με καρτες και ευχές απο το προσωπικό του νοσοκομείου, πλεκτά αντικείμενα για το μωρό που έφυγε, μια πραξη για τα Ελληνικά δεδομένα "υπερβολική" αλλά τόσο ανθρωπινη και ζεστη...
Μήπως αυτό είναι το άλλο άκρο? μου είπαν κάποιοι φίλοι.. μήπως έτσι που κάνουν στο εξωτερικό δίνουν μεγαλύτερη βαρυτητα στο γεγονός?
Δεν ξέρω πού είναι η χρυσή τομή..
Εγώ αυτό που ένιωσα είναι οτι επειδή δεν ήταν αυτό το μωρό 9 μηνών δεν ήταν κάποιο γεγονός σοβαρό.. κάποιοι μουχαν πεί "έκανες έκτρωση λοιπον?" και φυσικά δεν απάντησα.
Γιαυτό το μέτρο λοιπόν αναρωτιέμαι μέχρι πού πρέπει να φτάνει κανείς και ειδικά το κράτος και οι νόμοι πανω στα θεματα απώλειας εγκυμοσύνης. Kαι αν όχι οι νόμοι οι τοπικοί φορείς και οι διοικήσεις των νοσοκομείων ωστε αυτές οι διαδικασίες να γίνουν λιγότερο ανώδυνες με την συμπαράσταση και την αγάπη του κόσμου.